CZYM JEST JASKRA?
Jaskra to choroba oczu prowadząca do ślepoty, bez symptomów, które mogłyby ostrzegać pacjenta. Trzy miliony Amerykanów choruje na jaskrę, ale jedynie połowa z nich o tym wie, natomiast druga połowa nie poddaje żadnej terapii. Utrata wzroku na wskutek jaskry polega na uszkodzeniu nerwu wzrokowego — części oka, która przesyła informacje o postrzeganych obrazach do mózgu.
Definicja jaskry
Jaskra to rodzaj choroby, która nieleczona może doprowadzia do całkowitego uszkodzenia nerwu wzrokowego i w rezultacie do utraty wzroku. Uszkodzenie nerwu wzrokowego spowodowane jest zwykle zbyt wysokim ciśnieniem panującym w gałce ocznej zwanym ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Przeźroczysty płyn zwany cieczą wodnistą przepływa wewnątrz oka odżywiając tkanki i utrzymując kształt oka.
Jaskra otwartego kąta przesączania ma miejsce w przypadku zwiekszenia produkcji cieczy wodnistej, lub zmniejszenia jej odpływu z oka. Stopniowo w miarę uszkadzania nerwu wzrokowego nastepuje utrata widzenia w cześciach peryferyjnych.
zablokowany odpływ cieczy wodnistej
Ciecz wodnista wypływa z oka poprzez tzw. siateczke beleczkowania, która umiejscowiona jest w pobliżu tęczówki. Zablokowana siateczka beleczkowania zmniejsza lub uniemożliwia wypływ cieczy wodnistej z oka a tym samym powoduje wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe uszkadza nerw wzrokowy co w rezultacie prowadzi do utraty wzroku.
Kontynuj — świadomść jaskry
